Lifestyle

3 x bijzondere musea

3min

Musea suf en niet van deze tijd? Dan ben je duidelijk hier niet geweest!

Tate Modern, Guggenheim, The Met, Hermitage, Louvre, National Gallery London, Van Gogh, Rijksmuseum, MoMa, Del Prado etc. Bla bla bla. Waarom highbrow doen als het ook lowbrow kan?

Frietmuseum Brugge

Bezoekerster van het frietmuseum te Brugge maakt mentale notities.

Bezoekster van het frietmuseum te Brugge maakt mentale notities.

Dit charmante, 14e eeuwse gebouw vol frietweetjes- en artifacten bezoek je simpelweg opdat jij kunt zeggen dat je het enige frietmuseum ter wereld hebt bezocht. Zulks gooit hoge ogen binnen gelijk welke kring der samenleving. Natuurlijk is verdieping in ons voedsel – 99% van de Westerse bevolking eet immers frietjes – ook nooit verkeerd.

De tocht start logischerwijs bij het begin: hoe via Peru, Chili, Canarische eilanden en Spanje de patatten bij de Belgen terecht komen. De rest is dan geschiedenis. Ook worden achtergronden als cultuur, samenstelling, bijzonderheden en bijvoorbeeld Het Grote Ontstaan van het gerecht belicht. Hoogtepunt is het nagebouwde, houten frietkot. Jawel, dit typische Vlaamse fenomeen mag je niet onderschatten! Zie hier, hier en hier voor wat cultureel wetenschappelijke benaderingen er van. De Belgen proberen het frietkot niet voor niets op de Werelderfgoed lijst te krijgen. En dan, wanneer genoeg genoeg is en het water je in de mond loopt, zak je af naar de Middeleeuwse kelder voor wat versgebakken frietjes.

* We reppen overigens continu over friet in dit artikel. Dit omdat het museum zich in Brugge bevindt en friet in België geboren is, ergo ‘friet’ is de enige juiste benaming voor friet in dit artikel. Check ook onze andere artikelen over friet hier en hier.

Duur van een gemiddeld bezoek: 45 minuten (incl. een frieteke eten).

Voor tijden, prijzen (excl. friet!) en het adres check de website van het museum.

——————————————-

Het Penismuseum in Reykjavik

Oprichter Sigurður Hjartarson fier staande op de oude locatie te Húsavík

Oprichter Sigurður Hjartarson fier staande op de oude locatie te Húsavík.

Officieel heet het Hið Íslenzka Reðasafn, aka Het IJslands Fallusmuseum, aka het Penismuseum in de volksmond. Dit bezoek je voornamelijk opdat jij kunt zeggen dat je het enige friet penismuseum ter wereld hebt bezocht. Ooit begonnen als een grap door Sigurður Hjartarson – oud docent Spaans en Geschiedenis – die in 1974 van collegae een walvispenis cadeau kreeg. De collectie groeide gestaag en kent inmiddels honderden varianten waarvan wij de elfenpenis het meest kunnen waarderen (onzichtbaar, het is folklore immers).

Het aanbod is natuurlijk ontstaan (…) en hiermee bedoelen we dat het ze in de schoot geworpen wordt. Men weet dat het museum deze bijzondere specimen verzamelt en daarom worden ze vanzelf verwittigd van nieuwe, potentiële museumstukken. Van een uitgestorven, 15.000 jaar oude Roemeense bruine berenfallus op sterk water, tot de menselijke variant (in 2011 gedoneerd), van 3 mm klein (hamster) tot 1,70 meter groot (potvis) en van literatuur (‘Herman Melville’s Moby Dick) tot kunst aan toe (beauty is in the eye of the beholder); het komt allemaal voorbij.

Zoonlief Hjörtur Gísli Sigurðsson zwaait de scepter nu in Reykjavik waarmee hij het geografisch toegankelijker heeft gemaakt, tevens moderner maar met iets minder bezieling dan z’n pa het deed.* Toch blijft het zeker de moeite waard tijdens je bezoek aan Reykjavik.

Duur van een gemiddeld bezoek: 30 minuten.

Voor tijden en prijzen check de website van het penismuseum. 

*Wij van WAW kunnen zeggen zowel de oude locatie in Húsavík te hebben bezocht als ook de nieuwe variant in Reykjavik. Staaltje gedegen journalistiek plegen uiteraard. Check eventueel ook de Canadese documentaire The Final Member die verslag doet van de zoektocht van het museum naar een menselijke penis.

——————————————-

National Oorlogs- en Herdenking Museum in Koeweit

Kopstuk uit de collectie: het hoofd van Saddam Hoessein van het Firdous plein te Bagdad.

Kopstuk uit de collectie: het hoofd van Saddam Hoessein van het Firdous plein te Bagdad.

Bait Al Watani is het meest vreemde oorlogsmuseum ooit. Ever. Opgericht ter nagedachtenis aan de moeder aller oorlogen: Golfoorlog I en Golfoorlog II. Westerse gasten zijn nog vrij schaars hier dus reken op een allerhartelijkste, persoonlijke ontvangst met koffie, thee, bonbons en sprookjesachtige posters van de Koeweitse koninklijke familie zoveel je armen kunnen tillen. En reken uiteraard op een eenzijdige belichting van dit verhaal. Zelfs dat – of: vooral dat! – maakt het een bezoek waard.

Het museum is zowel groots als klein tegelijkertijd. Het betreft een unieke mix van informatie, re-enactments met licht-geluid-en-entertainment, filmzaaltjes en bijzondere artefacten. Waar anders toont een museumdirecteur vol trots een door Amerikaanse troepen geconfisqueerde en inmiddels koninklijk ingelijste sigaar van Uday Hoessein aan jou in zijn privé kantoor? Ook ontdekten we het afgehakte, bronzen hoofd van hèt beruchte Saddam standbeeld achter een deur met bordje ‘Verboden Toegang’. Het hoofd blijkt afkomstig van het beeld dat in 2003 op het Firdousplein te Bagdad van zijn voetstuk werd getrokken. De televisiebeelden hiervan gingen de wereld over. Net zoals Saddams’ bronzen billen die plots opdoken in Engeland. Conclusie: het bezoeken waard! Verder is er ook niet veel te doen daar. Nou ja, behalve dit dan.

Duur van gemiddeld bezoek: onbekend, wijzelf verbleven er ruim 2,5 uur.

Informatie en route hier en hier.

Facebook Comments